Kırık Kelam

Ömür dediğin yaz boz tahtası değil ki

Son bulduğu yerde biter kısır döngüler.

Dalında solar gider sevda gülleri

Milatsız mekanlara varır garipler ...

 

Koptu gönül bağlarım,
                   başladı hicranlarım

Bir an yokum, bir an varım

Aşk her halde sine içre ...

 

Özlem TORKUL

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Düşümce

Enginlere yolladım mavilerimi

Bana beyazlarla avunmak düştü.

Laleden yana olmadı hiç nasibim

Payıma bir demet karanfil düştü.



Çocuk bakışlarında saklıydı umut

Hüzün dudaklarda içli gülüştü.

Sevda dedikleri o erdirici sır

Her gece gördüğüm tatlı bir düştü.



İlk tufanla yitirdim çarelerimi

Bana son gemiyi beklemek düştü.

Vuslattan yana olmadı hiç nasibim

Payıma kimsesiz limanlar düştü.



Özlem TORKUL